Во централните Апенини во Италија, еден од најзагрозените цицачи во Европа се соочува со нови закани за својот опстанок. Овој филм ја раскажува извонредната приказна за апенинската дивокоза, која досега не била предмет на голем телевизиски документарец, и нејзината борба за опстанок во услови на климатски промени.

На крајот од Втората светска војна, само мала група од околу 40 апенински дивокози успеала да преживее по неконтролираниот лов. Последните преостанати дивокози нашле засолниште во еден од најдивите и најнепристапните предели на планините во централна Италија, каде што никој – ниту предаторите, ниту луѓето – не можел да стигне до нив.

Засолништето на дивокозите, местото познато како Ла Камошара, станало првиот дел од Националниот парк Абруцо, Лацио и Молизе.

Речиси 80 години по завршувањето на Втората светска војна, дивокозите со златна козина повторно ги населиле највисоките врвови на Националниот парк, заедно со мечките и волците, и се враќаат да ги освојат планините на централна Италија кои некогаш биле дел од нивното природно живеалиште.

Од летото до доцната есен, овие истрајни планински жители пасат на високопланинските пасишта на над 1700 метри надморска височина. Но, оваа година нешто не е во ред.

Во ноември, климата во паркот е невообичаено блага, а првиот снег, кој веќе требало да пристигне, никаде го нема.

Со доаѓањето на декември, дивокозите сè уште не се спуштиле од врвовите кон пониските зимувалишта, бидејќи тие не се покриени со снег.

До јануари, голите планини испраќаат тивок аларм.

Како ќе се соочат стадата со својот најнов предизвик – зима без снег?

Следејќи ги дивокозите речиси година и половина на снимање, со цел да се документира целиот нивен животен циклус – кој денес е нарушен од речиси целосно снежно сиромашната сезона – филмот го прикажува влијанието на климатските промени врз дивокозите и екосистемите на централна Италија.