Ако планината можеше да ни зборува, дали би знаеле да ја слушаме? Овој филм ја истражува духовната поврзаност меѓу човекот и планинската средина, надминувајќи ја претставата за алпинизмот како обично освојување или хедонистичка потрага, за да го претстави како чин на длабоко слушање.

Низ погледот на писателот Матео Ригето и неговите средби со алпинисти, истражувачи и луѓе кои живеат и работат во планините, филмот размислува за етичката вредност на високите планински предели во време на еколошка криза и сè поголем туристички притисок.

Планината не е само сценографија, туку живо суштество, кое нè повикува на радикална промена: повторно да ја откриеме поезијата на silvaticus и преку неа да го обновиме чувството за заедништво.

Колективно патување кон семантичко и евоцирано редефинирање на „алпинизмот“, по патеката: јас, планината, ние.